Λαξατόλ στην Υλίκη

Δυστυχώς, με λύπη μας διαπιστώνουμε κάθε μέρα πως οι καιροί, όχι μόνο έχουν αλλάξει, αλλά πάνε και προς το χειρότερο.

Ας εξηγηθούμε.Το 1967, καταφθάνει στην Ελλάδα, εξ Αγγλίας, ο Πουλικάκος, οποίος - σύμφωνα με το βιβλίο του Νταλούκα- έχει φέρει στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου του, «αρκετό LSD για να τριπάρει όλο το λεκανοπέδιο». Σε αυτόν μάλιστα αποδίδεται η σύλληψη του σχεδίου να ριχτεί όλο αυτό το LSD στη λίμνη του Μαραθώνος, κάτι που θα έκανε την Αθήνα την πρώτη πρωτεύουσα σε ψυχεδελική κατάσταση.

Έκτοτε όμως τα πράγματα άλλαξαν. Πλέον, ο κύριος ταμιευτήρας νερού του λεκανοπεδίου είναι η Υλίκη και, αλλίμονο, έχει περάσει η εποχή όπου αυτό που χρειαζόταν ήταν να έρθει ο κόσμος σε επαφή με το βαθύτερο εαυτό του και το υπερπέραν. Αντίθετα, ο κόσμος γύρισε προς τα πίσω. Το διαπιστώνουμε κάθε μέρα από την αυξανόμενη δυσκοιλιότητα που παρατηρούμε γύρω μας. Δυσκοιλιότητα και ακαμψία. Από κει που ο κόσμος, ως συλλογικότητα, το καλοκαίρι του έρωτα απελευθέρωνε το γενετήσιό του ένστικτο, αυτό που παρατηρούμε σήμερα είναι μια συλλογική καθήλωση στο πρωκτικό στάδιο. Μια απλή αναδρομή στα γραπτά του W. Reich για τα χαρακτηριστικά του σταδίου αυτού, θα σας πείσει.

Με αυτά τα δεδομένα, η μόνη επιλογή που μπορεί να έχει ένας οραματιστής πολιτικός που θέλει να δει τη χώρα του να προχωρά, είναι να ρίξει ένα καλό καθαρτικό στην Υλίκη. Να συνειδητοποιήσουμε την καθήλωσή μας και να την ξεπεράσουμε. Αυτή θα ήταν μια καλή αρχή.

Μετά θα μπορούμε να ασχοληθούμε με τα υπόλοιπα.

Μια αληθινή ιστορία

Η παρακάτω είναι μια αληθινή ιστορία. Τουλάχιστον, ως τέτοια μου τη διηγήθηκαν.

Λέγεται λοιπόν, πως, πριν από πολλά χρόνια, υπήρχε μια μυστική οργάνωση από στρατιωτικούς. Οι οποίοι ετοίμαζαν ένα πραξικόπημα. Αλλά ήταν χαμηλόβαθμοι και είχαν ανάγκη από έναν αρχηγό.

Επισκέφθηκαν λοιπόν έναν ανώτερο (ή ανώτατο) αξιωματικό τον οποίο εκτιμούσαν και του πρόσφεραν την ηγεσία της επανάστασης. Ο αξιωματικός αυτός αρνήθηκε. Κι οι επίδοξοι στασιαστές απόρρησαν. «Μα κάτι πρέπει να κάνουμε!» διαμαρτύρονταν.

Κι ο ανώτερος αξιωματικός τους απάντησε:

«Το καλύτερο που έχετε να κάνετε, είναι να γράφετε ποιήματα.»

Αξιοποίηση των νέων κλιματικών συνθηκών

Οι νέες κλιματικές συνθήκες, όπως διαμορφώνονται στο σύγχρονο αστικό περιβάλλον της Αθήνας, μας δίνουν μια νέα πρόκληση. Όχι απλώς να ζήσουμε κάτω από αυτές τις συνθήκες, αλλά και να τις εκμεταλλευτούμε οικονομικά. Ο καλοκαιρινός καύσωνας, μπορεί να μετατρέψει την Ελλάδα σε ένα πανευρωπαϊκό ή και παγκόσμιο καπνιστήριο τροφίμων. Φανταστείτε να περνάτε π.χ. τη Σταδίου, και στα πεζοδρόμια εκατέρωθεν, απλωμένες ρέγγες. Ο καυτός αέρας μπορεί να τις αποξηράνει σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, ενώ τα διερχόμενα αυτοκίνητα θα παρέχουν τους απαιτούμενους καπνούς. Θα καπνίζονται δε τόσο γρήγορα και τόσο οικονομικά που καμμία χώρα δε θα μπορεί να μας συναγωνιστεί σε αυτήν την υπηρεσία. Η ζήτησή της θα είναι τεράστια. Οι ρέγγες (σολωμοί, μπακαλιάροι, πανσέτες) θα είναι τόσες πολλές που, πραγματικά, δε θα υπάρχει κανένα πρόβλημα αν κάποιος περαστικός πάρει μια για δική του κατανάλωση - άρα δε θα χρειάζονται αυξήσεις οι συντάξεις. Και θα ζούμε και σε μια πόλη, επιτέλους, μυρωδάτη.

Υπάρχει φυσικά και η εναλλακτική. Να υπήρχε, τέλος πάντων, μια καλύτερη συνεννόηση με τους εμπρηστές και να αφήνουμε τα φορτία προς κάπνιση από κει που θα γεμίσει η ατμόσφαιρα καπνούς. Και πάλι, η επιτυχία εγγυημένη κι η παραγωγικότητα τεράστια.

Και καλά, θα μου πείτε, αυτά το καλοκαίρι, τον υπόλοιπο χρόνο τι θα κάνουμε; Μα, φυσικά, το χειμώνα που θα έχει πλημμύρες, θα λανσάρουμε το νέο σπορ του αστικού ράφτιγκ (urban rafting). Οι φίλοι του σπορ θα έρχονται και θα νοικιάζουν κανώ για να δοκιμάσουν τις δυνάμεις τους ενάντια στα ρέματα τις Βασιλίσσης Σοφίας, θαυμάζοντας παράλληλα τα μνημεία μας! Δύο σε ένα. Αχτύπητος συνδυασμός! Για να μη μιλήσουμε και για τις δυνατότητες αστικής διάβασης φαραγγιών (urban canyon crossing).

Μνήμη Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ (1940 - 2006)

Ο Σαπαρμουράτ Νιγιαζόφ, θα μείνει στην ιστορία ώς ο πρώτος πραγματικός σουρρεαλιστής ηγέτης.

Η μοίρα θέλησε να γεννηθεί σε μια χώρα όπου, αλλίμονο, η πρωτοπορία στην τέχνη κυνηγήθηκε. Ο ίδιος όμως κατάφερε να κάνει τέχνη, όχι στον καμβά, αλλά στην πολιτική.

Ας κάνουμε μια ανασκόπηση στα επιτεύγματα του ηγέτη αυτού:

• Απαγόρευσε τις γενειάδες και τα μακριά μαλλιά στους νέος, αποδεικνύοντας πως κατέχει την αρχαία γνώση: τα μαλλιά, συμβολίζουν τη γνώση που εξακτινώνεται από το κεφάλι, γι’ αυτό μόνο οι γέροντες έχουν δικαίωμα να φέρουν μακριά μαλλιά.
• Ζήτησε την κατασκευή ενός παλατιού από πάγο, στη μέση της ερήμου.
• Άλλαξε τις ονομασίες του ψωμιού και του μήνα Απριλίου, με το όνομα της μητέρας του Gurbansoltanedzhe.
• Απαγόρεψε τους σκύλους στην πρωτεύουσα λόγω κακοσμίας.
• Απαγόρεψε το play-back.
• Έδινε ιατρικές συμβουλές στους υπηκόους του.
• Θέσπισε την Εθνική Ημέρα του Καρπουζιού.

Κι αυτό δεν είναι παρά ένα μικρό απάνθισμα των απλών, καθημερινών πράξεων του ηγέτη. Ο οποίος όμως δεν αρκέστηκε εκεί. Έπρεπε να καταθέσει την εικόνα του για τον κόσμο.

Όχι, δεν έγραψε ούτε κόκκινο βιβλίο (σαν τον Μάο) ούτε πράσινο βιβλίο (σαν τον Καντάφι) ούτε κανένα βαρετό βιβλίο ανακατασκευής του σοσιαλισμού. Τέτοια έργα αρμόζουν σε κοινούς πολιτικούς. Ο Νιγιαζόφ, συνέγραψε ένα έπος, την Ruhnama, θεσπίζοντας παράλληλα και ειδική ημέρα της εβδομάδας (Ruh Gün - Σάββατο), όπου οι πολίτες της χώρας του θα έπρεπε να τη διαβάζουν. Σε μια συγκινητική εκδήλωση μεγαλοψυχίας, έκανε ειδική συμφωνία με τον Αλλάχ, όσοι διαβάσουν την Ruhnama τρεις φορές να έχουν μια εξασφαλισμένη θέση στο μουσουλμανικό παράδεισο.

Ένας μεγάλος ηγέτης, που σίγουρα άνοιξε δρόμους στον Υπαρκτό Σουρρεαλισμό.

Αναδιάρθρωση της νομοθετικής εξουσίας

Κατόπιν του σχολίου του συναγωνιστού Περίκαλλου στη θέση μας περί ρουσφετιού, καλούμαστε να πάρουμε νέα θέση, θέση η οποία θα σέβεται την πολιτική βιοποικιλότητα, ευνοώντας μεν τα μικρά κόμματα, χωρίς να αλλοιωθῄ δε ο χαρακτήρας τους.

Ας κοιτάξουμε την αρχή βάσει της οποίας προκύπτει το κοινοβούλιο: αντιπροσωπευτική εκπροσώπηση των περιοχών της Ελλάδος. Είναι καλή η αρχή, είναι όμως ελλειπής στην υλοποίηση. Η αντιπροσωπευτικότητα θα πρέπει να επεκταθεί.

Δε συζητούμε ούτε για την απλή αναλογική ούτε καν για την αντιστρόφως ενισχυμένη αναλογική των αδελφών Καζίνσκι - κι ας είναι επίτιμα μέλη του κόμματός μας. Η θέση μας είναι πως τα μεγάλα κόμματα πρέπει να έχουν κίνητρα ούτως ώστε να υπόσχονται. Οι προεκλογικές υποσχέσεις είναι ο θεμέλιος λίθος της δημοκρατίας, αφού, δια του ανταγωνισμού, σαν την αόρατη χείρα του Σμιθ, τα κόμματα αλληλοπαρασύρονται σε ολοένα μεγαλύτερες υποσχέσεις, ανεβάζοντας το επίπεδο της χώρας. (Έστω προεκλογικά. Αρκεί αυτή η μια στιγμή όπου ως λαός πιστεύουμε πως μπορούμε να επιτύχουμε τα πάντα. Φανταστείτε να έλειπε κι αυτή…)

Ξεφύγαμε - φυσικό δια σουρρεαλιστάς.

Όπως λέγαμε, η αναλογικότητα πρέπει να επεκταθεί και να βασίζεται και σε άλλα κριτήρια, πέραν του τοπικού. Δηλαδή, γιατί να μην εκπροσωπούνται τα επαγγέλματα; Διατί η Βουλή πρέπει να απαρτίζεται, κατά συντριπτική πλειοψηφία από δικηγόρους;  Δεν πρέπει να εκπροσωπούνται και οι τάξεις των επαγγελματιών, φερ’ ειπείν των μανάβηδων, των υποδηματοποιών, των manicuristes; Δι’ ο και οφείλουμε να επανασυστήσουμε τη Γερουσία, στην οποία θα εκπροσωπούνται οι εργατικές τάξεις. Αν είναι δυνατόν άλλως τε, δικηγόρος να νομοθετεί για θέματα που δε γνωρίζει!

Αλλά, η ονομασία και μόνο της Γερουσίας, μας θέτει ενώπιον νέου προβλήματος. Μήπως δεν υπάρχει δυσαναλογία στην εκπροσώπηση των ηλικιών; Δεν έχει γεμίσει η Βουλή μας χούφταλα; Γι’ αυτό, εκτός από τη Γερουσία (και τη Βουλή των Εφήβων η οποία θα αποκτήσει θεσμικό ρόλο), θα φτιαχτεί και η Νεουσία,  η οποία θα αποτελείται από νέους 18-25, κι ένα νέο σώμα, για τις ηλικίες 26-45, το οποίο, επειδή δεν μπορούμε να βρούμε ένα εύηχο όνομα που να σχετίζεται με την ηλικία, θα το ονομάσουμε Ανδαλουσία για ποιητικούς λόγους.

Δεν έχουμε τελειώσει. Δεν έχουμε πιάσει το πλέον ακανθώδες θέμα που είναι η αναλογική εκπροσώπηση των φύλων. Θα πρέπει να υπάρχει ένα αντίστοιχο νομοθετικό σώμα, το οποίο, αφού το κριτήριο είναι το φύλο, θα το ονομάσουμε Φυλή.

(Αντιπαρέρχομαι τους συνειρμούς σας. Έτσι κι αλλιώς, όλο το κράτος είναι αυτό που σκεφτήκατε.)

Με αυτόν τον τρόπο, κι αφού οι εθνοπατέρες θα είναι πλέον των χιλίων, τα μικρά κόμματα θα βρουν την ευκαιρία να εκπροσωπηθούν - όλο και σε κάποια ομάδα θα έχουν μεγαλύτερο έρεισμά άλλωστε - χωρίς να αλλοτριωθούν. Και η συνύπαρξη τόσο διαφορετικών ανθρώπων μεταξύ τους, θα προσφέρει πλούσιο θέμα το οποίο θα μπορεί να φέρει έσοδα, όχι μόνο από εισιτήρια για τις συνεδριάσεις, αλλά και ως θέαμα ριάλιτι, αλλά ένα αγαθό ριάλιτι, το οποίο μεταξύ διαφημίσεων κινητών και απορρυπαντικών θα ενημερώνει τους θεατές και θα τους κρατά σε πολιτική εγρήγορση.

Οι παρατηρητικοί αναγνώστες, ίσως παρατηρήσουν κάποια αντίφαση μεταξύ της παρούσης θέσεώς μας και της προαναρτηθείσας περί επαναφοράς της Βασιλείας. Δεν έχει καμμία σημασία, αφού το πρόγραμμά μας έχει την ιδιότητα να πραγματοποιείται μέχρι κεραίας, μαζί με τις αντιφάσεις του.  Άλλωστε ζούμε σε μια πολιτικώς θαυματουργή χώρα.

Η ποίηση στον γιακουμάτειο λόγο

Το κόμμα μας, συγχαίρει τον κύριο Γιακουμάτο για τη χρήση της Ποίησης στον πολιτικό λόγο από μέρους του. Είναι φανερό πως οι αντιδράσεις οι οποίες έχουν προκύψει είναι αποτέλεσμα αμάθειας και αναισθησίας στον πολιτικό λόγο.

Οι ευθύνες φυσικά, βαρύνουν τους δημοσιογράφους, οι οποίοι απέτυχαν παταγωδώς να αποτυπώσουν στις εφημερίδες σωστά τον ποιητικό λόγο του βουλευτού. Προς επανόρθωσιν, σας παραθέτουμε τις δηλώσεις Γιακουμάτου, στην ορθή στοιχειοθεσία τους.

«Για τις φωτιές
έχω έναν ενδοιασμό.
Γιατί δεν γίνονταν στους Ολυμπιακούς Αγώνες;
Γιατί δεν γίνονταν πέρσι ή πρόπερσι;
Μήπως τυχόν
το πράσινο
καίει το πράσινο
δηλαδή
Κράμερ εναντίον Κράμερ;
Κάνω κάποιες σκέψεις
γιατί έχω ανησυχήσει…»

Είναι προφανής η ποιητική δομή των δηλώσεων, η οποία είναι απολύτως σύμφωνη με τα σουρρεαλιστικά μανιφέστα του Μπρετόν.

Ο κύριος Γιακουμάτος, επάξια χρίζεται επίτιμο μέλος του κόμματός μας.

Να προσαρτήσουμε τις Η.Π.Α.

Όχι στο ξεπούλημα της Ελλάδας στις Βρυξέλλες!

Ο ελληνικός λαός το γνωρίζει: όλες οι κυβερνήσεις της Ελλάδος έχουν πίσω τους ένα θλιβερό παρελθόν ξεπουλήματος της Ελλάδας: στο Μάαστριχτ, στο Άμστερνταμ, στην Νίκαια. Από Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και σε κάθε συνέλευση υπουργών , οι πολιτικοί μας ξεπουλούν την πατρίδα μας.

Συνέλληνες, ήρθε η ώρα να βροντοφωνάξουμε φτάνει πια το ξεπούλημα. Το μάθαμε το μάθημά μας! Καιρός να μάθουν αυτοί το δικό τους. Δε θα ξαναπουλήσουμε φτηνά το τομάρι μας! Θα το πουλήσουμε ακριβά.

Πόσο πιο ακριβά; Αναλόγως την περίσταση. Θέλετε αγαπητοί μας εταίροι να εφαρμόσουμε μια οδηγία; Θα πληρώσετε. Θέλετε να μας επιβάλετε την αγροτική σας πολιτική; Θα μας τα σκάσετε. Θέλετε Κοινή Εξωτερική Πολιτική; Θα μας τα σκάσετε χοντρά! Θέλετε να επικυρώσουμε το Ευρωσύνταγμα; Θα πληρώσετε τα μαλλιοκέφαλά σας! Η εθνική μειοδοσία τελείωσε. Μαζί κι οι εκπτώσεις.

Η Εναλλακτική: Προσάρτηση των Η.Π.Α.

Είμαστε σίγουροι πως θα υπάρξουν οι γνωστοί εξυπνάκηδες οι οποίοι, διαβάζοντας το παραπάνω, θα αναφωνήσουν: “Μα είναι ποτέ δυνατόν; Για ποιο λόγο οι ευρωπαίοι να υποκύψουν στον εκβιασμό μιας μικρής χώρας;”. Κι απαντάμε σε αυτούς τους γραικύλους ευρωληγούρηδες: Διότι αν δεν το κάνουν, η Ελλάς θα αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση και θα προσαρτήσει τις Η.Π.Α.

Και εξηγούμαστε: η προσάρτηση των Η.Π.Α. θα γίνει με ειρηνικά μέσα: θα τους ζητήσουμε να γίνει η Ελλάδα η 52η πολιτεία των Η.Π.Α. Αυτό δε θα είναι παρά η επικύρωση του γεγονότος πως είμαστε το ίδιο έθνος με τους Αμερικανούς. Πράγματι, με τους Αμερικανούς μας συνδέει:
Το Ομόθρησκον, καθότι είναι κι αυτοί χριστιανοί σαν κι εμάς.
Το Ομόγλωσσον (μια ματιά στις διαφημίσεις του ραδιοφώνουν και της τηλεόρασης θα σας πείσει)
Το Ομότροπον: βλέπουμε τις ίδιες σειρές στην τηλεόραση, τις ίδιες ταινίες στον κινηματογράφο, ακούμε την ίδια μουσική, φοράμε τα ίδια ρούχα, τρώμε τα ίδια φαγητά.
Και φυσικά, με συνδετικό κρίκο την Ομογένεια, έχουμε και το Όμαιμον.
Ήδη λοιπόν, αφού η Ελλάδα γίνει μια ακόμα πολιτεία των Η.Π.Α., η θέση της θα έχει αναβαθμιστεί. Δε θα δεχόμαστε πιέσεις για τις Αμερικανικές βάσεις: πλέον όλα τα στρατόπεδα θα τα μοιραζόμαστε με τους συμπατριώτες μας Αμερικανούς! Κανείς δε θα τολμήσει να επιτεθεί σε αμερικανικό έδαφος. Και κανείς αμερικανός πρόεδρος δε θα τολμήσει να μας αγνοήσει, μια και θα υπολογίζει στην ψήφο μας.

Αυτό θα συμβεί σε πρώτη φάση. Σε δεύτερη φάση, θα αφήσουμε να κυλίσει το ρυάκι του χρόνου, κι η Ιστορία θα επαναληφθεί. Όπως οι κατεκτημένοι έλληνες νικήσαν τους Ρωμαίους με το Πνεύμα τους, το ίδιο θα συμβεί για άλλη μια φορά, και η Ελληνική κουλτούρα, θα σαρώσει τις Η.Π.Α. Και, αλήθεια, δε θα αργήσει η μέρα όπου ο αντίστοιχος του Έμινεμ σταρ του αύριο, θα ραπάρει στα ελληνικά!