31
Συνταγματική Αναθεώρηση και παραλειπόμενα
Posted by Κρείτων Κουσουράτος on August 31, 2007Καλό είναι να γράψουμε μερικά συμπληρωματικά για την υπόθεση του άρθρου 24, μια και το θέμα «προστασία του περιβάλλοντος» στην Ελλάδα είναι τόσο πονεμένο που θα μπορούσαμε να γράψουμε χιλιάδες άρθρα σχετικά.
Το πρόβλημα με την τελευταία αναθεώρηση του Συντάγματος είναι πως ήταν τελείως ξεδιάντροπα εναντίον του περιβάλλοντος. Διότι, δεν είναι μόνο τα άρθρα 24 και 117 που αλλάζουν τον ορισμό του δάσους κάνοντας τις δασικές εκτάσεις αντικείμενο Χωροταξικού σχεδιασμού (σε απλά ελληνικά, επιτρέπεται το χτίσιμο όπου το δάσος είναι πιο αραιό). Είναι και το άρθρο 100 με τη δημιουργία του Συνταγματικού Δικαστηρίου.
Ας το πάρουμε από την αρχή: τα τελευταία χρόνια, το Συμβούλιο της Επικρατείας, με πολλές αποφάσεις του, έχει ακυρώσει πολλά νομοθετήματα και πολλές κυβερνητικές αποφάσεις οι οποίες θα είχαν σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον. Για να χρησιμοποιήσω τη διατύπωση που χρησιμοποιεί το WWF: « το ανώτατο δικαστήριο της χώρας δεν έχει επιδείξει ξεχωριστή οικολογική ευαισθησία, όπως σε πολλές περιπτώσεις έχει «κατηγορηθεί» από πολέμιούς του υπουργούς των κυβερνήσεων της τελευταίας δεκαετίας. Το ΣτΕ έχει απλώς επιτελέσει στο ακέραιο το ρόλο του εγγυητή της περιβαλλοντικής νομιμότητας.»
Με δυο λόγια, από το 1996 περίπου, οι κυβερνήσεις παίρνουν αποφάσεις που κινούνται εκτός «περιβαλλοντικής νομιμότητας» και μοναδικός φραγμός υπήρξε το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Η πρώτη απόπειρα να «φύγει από τη μέση» το ΣτΕ θα γίνει το 2001, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, σύμφωνα με το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, το οποίο σε ανακοίνωσή του μας λέει: «Πρέπει, κατ’ αρχάς, να σημειωθεί ότι η πρώτη απόπειρα περιορισμού του αποτελεσματικού ελέγχου που άσκησε το ΣτΕ, και ιδίως το Ε΄ Τμήμα, επί των περιβαλλοντικών υποθέσεων, επιχειρήθηκε με την προηγούμενη αναθεώρηση του έτους 2001, η οποία αφαίρεσε από τα Τμήματα του ΣτΕ την δυνατότητα να κρίνουν επί των ζητημάτων συνταγματικότητος των νόμων που εφαρμόζουν και τα υποχρέωσε να στέλνουν τις υποθέσεις αυτές στην Ολομέλεια. Το πρωτοφανές αυτό πλήγμα κατά του φυσικού δικαστού των υποθέσεων έγινε προφανώς με την προσδοκία ότι έτσι θα ανατραπεί η νομολογία του Ε΄ Τμήματος, αφού η Ολομέλεια, μην έχοντας τις εξειδικευμένες γνώσεις των Τμημάτων, θα εμφανίζετο ελαστικότερη στα θέματα συνταγματικότητος. Οι προσδοκίες αυτές δεν επαληθεύτηκαν και για το λόγο αυτό επιχειρείται ήδη πλήρης εξουδετέρωση του ΣτΕ με την ίδρυση του Συνταγματικού Δικαστηρίου».
Επομένως, έχει και το ΠΑΣΟΚ βαριές ευθύνες για την υπόθεση αυτή. Να σημειώσω όμως πως η συγκεκριμένη αλλαγή στο Σύνταγμα ψηφίστηκε από βουλευτές και των δύο μεγάλων κομμάτων. Δυστυχώς δεν μπορώ να βρω από ποιούς, όποιος έχει τα μέσα, παρακαλώ να το κάνει.
Η δεύτερη προσπάθεια να παρακαμφθεί το ΣτΕ έρχεται με την τελευταία αναθεώρηση η οποία φτιάχνει ένα καινούργιο δικαστήριο κατά τις επιθυμίες της εκάστοτε κυβέρνησης αφού, σύμφωνα πάντα με την ίδια ανακοίνωση του Επιμελητηρίου : «τα μέλη του, ακόμα κι αν ωρισμένα απ’ αυτά προέρχονται από το δικαστικό κλάδο, θα επιλέγονται ad hoc, είτε από την Βουλή είτε από την Κυβέρνηση (ακόμα δεν έχει γίνει γνωστός ο ακριβής τρόπος). Με άλλα λόγια, οι ελεγχόμενοι, δηλ. Βουλή και Κυβέρνηση, θα επιλέγουν τους ελεγκτές τους!».
Για να ολοκληρώσουμε την εικόνα, θα πρέπει να προσθέσουμε το Χωροταξικό Σχέδιο για τον Τουρισμό. Ένα Χωροταξικό σχέδιο μόνο κατ’ ευφημισμόν, αφού μόνο του μέλημα είναι το πώς θα χτιστούν κι άλλες ξενοδοχειακές μονάδες, ακόμα και στη Μύκονο, ακόμα και σε παρθένες βραχονησίδες. Διαβάστε σχετικά τις ανακοινώσεις του Επιμελητηρίου και του Ecocrete.
Έχουμε μόλις ξύσει την επιφάνεια. Μοιάζει σαν να υπάρχει μια συντονισμένη προσπάθεια καταστροφής του περιβάλλοντος σε νομιμοφανή πλαίσια. Έχουμε πολλά ακόμα να σκαλίσουμε και να βγάλουμε στην επιφάνεια.
Ο Δε Μασάμε Ρε, π.χ. ξετρύπωσε δημοσιεύματα για το διαβόητο «δασοκτόνο νόμο» που ψήφισε το ΠΑΣΟΚ.
Είπαμε, η περιβαλλοντική νομοθεσία είναι πολύ πονεμένη υπόθεση!
