Τα αδέσποτα ζώα ανήκουν σε όλους μας

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on December 19, 2007

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται η αθρόα μεταφορά αδέσποτων ζώων (κυρίως σκύλων αλλά και γάτων), από την Ελλάδα σε χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εκτιμήσεις κυμαίνονται από 8.000 μέχρι και 150.000 αδέσποτα ζώα ετησίως! Δεν είναι λίγες οι φορές που, φιλόζωοι έχουν παρεμποδίσει τη μεταφορά ζώων, αφού έχουν διαπιστώσει πως δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις υιοθεσίας αδέσποτων ζώων –όπως αυτές ορίζονται από τη σχετική νομοθεσία, με συνέπεια να μην διασφαλίζεται, ούτε στο ελάχιστο, η τύχη των ζώων όταν μεταφέρονται εκτός συνόρων!

Που πάνε τα αδέσποτα; Ποια η κατάληξή τους, όταν δεν είναι καταγεγραμμένα από τις αρμόδιες δημοτικές υπηρεσίες και όταν δεν υπάρχουν ούτε καν οι υπεύθυνες δηλώσεις των ατόμων που θα τα υιοθετήσουν, οι οποίες να αναφέρουν πως τα συγκεκριμένα ζώα δεν θα χρησιμοποιηθούν σε πειράματα; Πόσο φιλοζωική ενέργεια είναι η μαζική μεταφορά τους κάτω από άθλιες συνθήκες;
Ας θυμηθούμε τη μεταφορά αδέσποτων που εμποδίστηκε στο αεροδρόμιο ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, το 2004, ας θυμηθούμε την κατάσχεση 39 σκυλιών (που είχαν φορτωθεί στην Κέρκυρα), στην Πάδοβα της Ιταλίας τον Απρίλιο του 2006,  ας θυμηθούμε τον πρόσφατο εντοπισμό δυο φορτηγών (που είχαν ξεκινήσει από την Κέρκυρα) στην Ανκόνα της Ιταλίας, με προορισμό τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε αυτή την περίπτωση, ο μεταφορέας στην αρχή δήλωσε οτι μεταφέρει 45 σκύλους στις νέες τους οικογένειες, αλλά βρέθηκαν 102 σκύλοι (μεταξύ τους και αρκετά κουτάβια) οι οποίοι μεταφέρονταν σε άθλιες συνθήκες, ανάμεσα σε άλογα, με ελλιπή συνοδευτικά έγγραφα και κατασχέθηκαν από την ιταλική αστυνομία. Αυτά είναι τα γεγονότα!

Όπως γεγονός είναι οτι όσοι προσπάθησαν να παρεμποδίσουν την παράνομη μεταφορά αδέσποτων σκύλων σύρθηκαν σε δίκες από αυτούς που (και κατά δήλωσή τους) παρέβησαν τη σχετική νομοθεσία. Όσοι αναρωτήθηκαν για τη σκοπιμότητα της μεταφοράς ζώων στο εξωτερικό και όσοι ζήτησαν να τηρούνται οι νόμοι σε τέτοιες ενέργειες μηνύθηκαν για συκοφαντική δυσφήμιση των «ελληνικών φιλοζωϊκών σωματείων»! Αναγκάστηκαν να υπερασπιστούν τις απόψεις τους σε αλλεπάλληλες δίκες, οι οποίες αναβάλλονταν διαρκώς, μέχρι την τελική αθώωση των κατηγορουμένων! Το αποτέλεσμα δεν ήταν άλλο από την οικονομική κατάρρευση και, τελικά, τη φίμωση όσων διαμαρτύρονταν για τη μη τήρηση της νομοθεσίας –όπως έγινε στην περίπτωση του ΤΕΤΡΑΠΟΔΟΛΟΓΕΙΝ (η ιστοσελίδα του οποίου έχει αποσυρθεί πλέον από το διαδίκτυο), αλλά και σε αρκετές ακόμα περιπτώσεις μεμονωμένων ατόμων. Αν αυτό δεν συνιστά λογοκρισία και παρεμπόδιση της ελεύθερης έκφρασης, τότε οι συγκεκριμένοι όροι έχουν χάσει πλήρως το νόημά τους.

Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό ισχυρίζονται πως το κάνουν γιατί οι συνθήκες διαβίωσής τους στην Ελλάδα είναι άθλιες. Και, προκειμένου να τα σώσουν από τη βαρβαρότητα, παραβαίνουν την, κατά την άποψή τους «ανεφάρμοστη ισχύουσα νομοθεσία». Ελπίζουμε να μην βρεθούν αύριο κάποιοι, το ίδιο φιλεύσπλαχνοι, οι οποίοι θα αρπάζουν τα παιδιά των φαναριών, θα τα τσουβαλιάζουν σε κοντέινερ και θα τα στέλνουν για υιοθεσία στο εξωτερικό, προκειμένου να τα σώσουν από την κακομεταχείριση!
Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό υποστηρίζουν πως οι συνθήκες στις Ευρωπαϊκές χώρες είναι «παραδεισένιες». Θυμίζουμε οτι αναφέρονται σε χώρες που εφαρμόζουν την ευθανασία στα κυνοκομεία τους, χώρες για τις οποίες υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την κατασκευή και εμπορία γούνας από γάτες και σκύλους και έχουν προϊστορία, τόσο στην βαρβαρότητα κατά ζώων, όσο και στην χρησιμοποίησή τους σαν πειραματόζωα. Και να υπενθυμίσουμε πως ο ισχυρισμός της αδυναμίας χρησιμοποίησης αδέσποτων για πειραματικούς σκοπούς δεν ευσταθεί, τόσο σύμφωνα με σχετικό πόρισμα Ελλήνων κτηνιάτρων, όσο και με βάση τη λογική. Γιατί αδυνατούμε να αντιληφθούμε τη σημασία της γονιδιακής καθαρότητας σε περιπτώσεις όπου οι δοκιμές αφορούν το τρίχωμα των ζώων (π.χ. σαμπουάν) ή όταν σπάνε τα κόκαλα των σκύλων σε πειράματα σχετικά με κατάγματα ή ακόμα και στις περιπτώσεις όπου τα ζώα χρησιμοποιούνται σε δοκιμές αποτελεσματικότητας όπλων.

Πολλοί από αυτούς που μεταφέρουν ζώα στο εξωτερικό αποδεικνύουν το γεγονός της υιοθεσίας τους από οικογένειες παρουσιάζοντας φωτογραφίες σκύλων σε εσωτερικούς χώρους σπιτιών. Να μας συγχωρέσουν την καχυποψία, αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Μεμονωμένες φωτογραφίες σκύλων δεν αποδεικνύουν  πως αυτά είναι τα ζώα που μεταφέρθηκαν εκτός Ελλάδος, ούτε αποδεικνύουν πως αυτά είναι όλα τα ζώα.

Μόνο η τήρηση των νομικών προϋποθέσεων μπορεί να εξασφαλίσει, σε κάποιο, έστω, περιορισμένο βαθμό τη μεταφορά των ζώων για υιοθεσία.
ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΙΛΟΖΩΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ:
-Να φροντίζουν για την απαρέγκλιτη τήρηση της νομοθεσίας σχετικά με την εξαγωγή ζώων από τη χώρα.

-Να φροντίζουν για τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών  επιβίωσης των αδέσποτων στην ίδια τους τη χώρα και να μην εξάγουν τα ζώα αφήνοντας αμετάβλητες τις συνθήκες επιβίωσής τους στην Ελλάδα. Η εξαγωγή ενός προβλήματος, κάθε άλλο παρά επιλύει το πρόβλημα.

-Να επενδύουν τους οικονομικούς τους πόρους στη δημιουργία συνθηκών περίθαλψης των αδέσποτων και όχι σε αναποτελεσματικές μηνύσεις.
ΖΗΤΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ:

-Να καλύψει το νομικό κενό του ν. 3170/2003, προβλέποντας την τιμωρία όσων μεταφέρουν, παράνομα, αδέσποτα σε χώρες του εξωτερικού και εφαρμόζοντας επιτέλους τον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 998/2003 (βάσει του οποίου κατασχέθηκαν τα ζώα στην Ανκόνα και παραπέμφθηκαν οι παραβάτες στη Δικαιοσύνη).

-Να εντατικοποιήσει τους ελέγχους του στις εξόδους της χώρας, προκειμένου να αποτρέψει την παράνομη εξαγωγή αδέσποτων ζώων.

-Να βοηθήσει έμπρακτα τους Δήμους στις προσπάθειές τους για περισυλλογή, πιστοποίηση και απελευθέρωση των αδέσποτων ζώων στο φυσικό τους περιβάλλον.

Νεοελληνική τεμπελιά

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on December 14, 2007

Όλοι το ξέρουμε πως οι Έλληνες είμαστε τεμπέλικος λαός. Αυτό έρχονται να επιβεβαιώσουν και τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ. Δείτε:

 

Όπως βλέπετε, η τιμημένη μας χώρα βρίσκεται μόλις στην έκτη θέση από πλευράς εργατικότητας. Και καλά να μας αφήνουν πίσω τους οι αξιέπαινοι Ιάπωνες. Αλλά να μένουμε πίσω από κάτι τεμπελχανάδες όπως οι Μεξικάνοι; Απαράδεκτο!

 Επειδή δε δέχτηκα την παραπάνω στατιστική, είπα να κάνω μερικούς λογαριασμούς. Έχουμε και λέμε, 52 εβδομάδες το μήνα, με 5 εργάσιμες ημέρες μας κάνουν 260 εργάσιμες το χρόνο. Μείον 12 επίσημες αργίες και 20 μέρες κανονική άδεια μένουν 228 ημέρες, με 8ωρο μας κάνουν 1824 ώρες εργασίας το χρόνο. Κάτι που μας φέρνει πολύ κοντά στην Ιαπωνία.

Έλα όμως που αυτό δεν ισχύει στον ιδιωτικό τομέα, όπου, αν έχεις φιλότιμο, θα κάτσεις 9 ώρες - άλλο αν δεν καταγράφονται πουθενά. Με αυτήν την απλή προσθήκη της μιας ώρας, οι εργάσιμες ώρες ανά έτος, σκαρφαλώνουν στις 2052 ώρες και μας φέρνουν πανηγυρικά στη δεύτερη θέση, έχοντας σπάσει το ψυχολογικό φράγμα των 2000 ωρών!

Υπάρχουν φυσικά και οι λιγότερο τυχεροί, για τους οποίους το φυσιολογικό είναι 10ωρο εργασίας. Αμέσως αμέσως φτάσαμε τις 2280 ώρες εργασίας και το να κλέψουμε την πρωτιά από την Κορέα δε μοιάζει τόσο άπιαστο!

Και πράγματι, με 11ωρο εργασίας, ανεβαίνουμε στις 2508 ώρες εργασίας το χρόνο κι οι Κορεάτες βλέπουν τη σκόνη μας.

Μην γκρινιάζετε στον εργοδότη σας που επιβάλλει απλήρωτες υπερωρίες. Το κάνει για τη δόξα της χώρας. Γκρινιάξτε σε αυτούς τους αλητήριους του ΟΟΣΑ που μας αρνούνται την πρωτιά!

Μια πολιτική ανάλυση στο Lion King

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on December 10, 2007

Ίσως ξενίζει το θέμα, αλλά σήμερα είχα και πάλι την κουβέντα γι’ αυτήν την «παιδική» ταινία και το πόσο αρέσει στα παιδιά. Για άλλη μια φορά χρειάστηκε να τονίσω τη θέση μου πως αυτή η ταινία είναι ένα θέαμα βλαβερό, τελείως ακατάλληλο για παιδιά. Για πολιτικούς λόγους.

Προειδοποίηση: στη συνέχεια αποκαλύπτονται στοιχεία της πλοκής της ταινίας. Όσοι δε θέλουν να σποϊλεριαστούν, ας προσέξουν.

Η ιστορία ξεκινά με το Σίμπα να μεγαλώνει ως πρίγκιπας, ακούγοντας τις συμβουλές του «σοφού» πατέρα του - οι βασιλιάδες άλλωστε, είναι εξ ορισμού σοφοί. Ο πρίγκιπας καταπίνει τις πατρικές συμβουλές αμάσητες: «Μάθε παιδί μου» λέει ο βασιλεύς Μουφάσα στο γιο του «πως κάθε τι στη ζούγκλα έχει τη δική του θέση». Ο γιος θαυμάζει. Ας αντιπαρέλθουμε το γεγονός ότι η ζούγκλα (ενδεχομένως και οι νόμοι της) παρουσιάζονται ως πρότυπο ιδανικής κοινωνίας. Πράγματι, στη ζούγκλα καθετί έχει τη θέση του. Η οποία όμως καθορίζεται από τη γέννα. Ο Μουφάσα γεννήθηκε λιοντάρι, άρα αξίζει να είναι πρίγκιπας. Μια πολύ καλή ιδέα για την νομιμοποίηση οποιασδήποτε εξουσίας.

Παρ’ όλα αυτά, η ζωή στη ζούγκλα δεν είναι τόσο αρμονική. Στις παρυφές της, ζει μια κοινωνικά αποκλεισμένη ομάδα. Οι Ύαινες. Γιατί είναι αποκλεισμένες; Γιατί απλούστατα είναι «κακές». Φυσικά, το φταίξιμο για τον κοινωνικό αποκλεισμό των υαίνων θα πρέπει να το ρίξουμε στην κακή τους γέννα. Είναι κακές γιατί γεννήθηκαν κακές. Σε προβληματισμούς όπως «είναι αποκλεισμένες γιατί είναι κακές, ή είναι κακές επειδή είναι αποκλεισμένες» η ταινία σφυράει αδιάφορα. Εντάξει, στη φύση, οι ύαινες έχουν μια βρώμικη δουλειά η οποία όμως είναι απαραίτητη. Τρώνε τα ψοφίμια, καθαρίζοντας τη ζούγκλα ή τη σαβάννα από εστίες μολύνσεως. Όπως κάνουν και τα αξιαγάπητα Πάντα. Όμως, ούτε τις απέκλεισε, ούτε τους έδωσε προφορά μαύρου η hispanic.

Και πάλι στην νομιμοποίηση της εξουσίας. Δεν κατάλαβα σε κανένα σημείο της ταινίας για ποιο λόγο ο Σκαρ είναι «κακός». Επειδή ανατρέπει τον νόμιμο βασιλιά; Ο βασιλιάς στο κάτω κάτω πού τη βρήκε την εξουσία; Και πόσο δίκαιος ήταν αυτός ο βασιλιάς; Πρωτοφανές μάθημα βασιλοφροσύνης… Είναι δε τόση η αμηχανία των σεναριογράφων στην προσπάθειά τους να βγάλουν κακό το Σκαρ που βάζουν σφήνα μια σκηνή βίας όπου δέρνει τη σύζυγο του έκπτωτου βασιλιά. Αν είναι δυνατόν… Κι ο Καραμανλής χαστούκισε τη Φρειδερίκη κι η πράξη του ακόμα χαιρετίζεται ως πράξη πολιτικής ευσυνειδησίας!

Στο κάτω κάτω ο Σκαρ κάνει μια μοναδική κοινωνική μεταρρύθμιση: σταματά τον κοινωνικό αποκλεισμό στις ύαινες και τους επιτρέπει την πρόσβαση στη ζούγκλα. Οι κάτοικοι της ζούγκλας εξοργίζονται, σαν τυπικοί μικροαστοί. Τυπικότατοι, αφού είναι μεν εξοργισμένοι με τον «σφετεριστή του θρόνου», κανείς όμως δεν κάνει τίποτα για να τον κουνήσει από τη θέση του! Τίποτα! Όλοι περιμένουν τον διάδοχο, ωσάν Μεσσία, να τους απαλλάξει από την… φρικτή τυρρανία!

(Περιττό να πούμε εδώ πως το ενδεχόμενο εκδημοκρατισμού της κοινωνίας της ζούγκλας δεν παίζει ούτε για αστείο…)

Ο οποίος διάδοχος, αλήθεια, τι κάνει; Γενικά, ο διάδοχος μικρός δε γέμιζε ιδιαίτερα το μάτι. Όλο προβλήματα δημιουργούσε. Η δε διαπαιδαγώγησή του, ας μου επιτραπεί, δεν είναι η καταλληλότερη για ένα μελλοντικό ηγέτη. Στο διάστημα της εξορίας του, ο πρίγκηψ μυείται στην υψηλή φιλοσοφία του «Ακούνα Ματάτα» ένας ευφημισμός για τον «σταρχιδισμό». Κατά συνέπεια, δεν έχει καμμία όρεξη να σώσει τη ζούγκλα από κανέναν.

Το ένα τρίτο περίπου της ταινίας διηγείται τις απεγνωσμένες προσπάθειες των οικείων του Σίμπα, να τον πείσουν πως πρέπει να τους σώσει αυτός.

Τελικά ο διάδοχος πείθεται, αναλαμβάνει τις ευθύνες του, διώχνει το σφετεριστή κι αναλαμβάνει το θρόνο, οι δε ύαινες παίρνουν και πάλι πόδι. Στη ζούγκλα διαφεντεύει ησυχία, τάξις κι ασφάλεια κι όλοι είναι ευχαριστημένοι - εκτός από τις ύαινες, αλλά αυτές ποιος τις μαμεί;

Απίστευτο δημιούργημα για την πατρίδα της πολιτικής ορθότητος που καυχιέται για τη δημοκρατία της…

Human resources

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on December 1, 2007

Είναι συγκινητικό το πόσο μεγάλη πρόοδο έχει η επιστήμη των Human resources τα τελευταία χρόνια.

Τα τελευταία συμπεράσματα των ειδικών στο εξωτερικό, είναι πως πρέπει να φέρεσαι καλά στους εργαζόμενους, να μην τους πιέζεις και να τους κάνεις όσο γίνεται να αισθάνονται όμορφα στη δουλειά.

Αν η πρόοδος της επιστήμης αυτής συνεχίσει με τόσο ραγδαίους ρυθμούς, προβλέπω σε 10-20 χρόνια να κάνουν την πιο συνταρακτική ανακάλυψη: πως οι εργαζόμενοι είναι άνθρωποι.