Πάνω σε μια ιδέα του Ροΐδη, και με φωτογραφίες δανεισμένες από το Πόντος και Αριστερά, ένα βίντεο αφιερωμένο στον αγώνα του κ. Σανιδά να μας κρατήσει αγνούς και ηθικούς. Την έκφραση «Αντίδικος του Πολίτη» τη δανείστηκα από τον E-Lawyer.
Ευχαριστώ τον Τελεολογικό για την πολύτιμη βοήθειά του.
Διατελώ ακόμα υπό το σοκ της χτεσινής είδησης (πως η Ελλάδα είναι δεύτερη σε εργατοώρες στις χώρες του ΟΟΣΑ).
Διότι τα βάζω κάτω και λέω: η Ελλάδα είναι
Πρόκειται αναμφισβήτητα για ένα κατόρθωμα, δεν πετυχαίνεται εύκολα τέτοιο πράγμα!
Αλλά, ψάχνω να βρω, που είναι εκείνες οι έρευνες που λέγανε πως οι κάτοικοι της χώρας μας είναι ανάμεσα στους πιο ευτυχισμένους του πλανήτη;
Διότι, αν το λάβουμε κι αυτό υπόψη μας, μόνο δύο είναι τα πιθανά συμπεράσματα:
Κι έχω και μια άλλη απορία. Από το 1984 αν θυμάμαι καλά, όλες οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν την οικονομική κρίση με μέτρα λιτότητας. Όταν μετά από 24 χρόνια πολιτικής λιτότητας η οικονομία, όχι μόνο δεν έχει ανακάμψει, αλλά χειροτερεύει, μήπως, λέω, μήπως είναι καιρός να δοκιμαστεί και κάνα διαφορετικό μέτρο;
(Φόλλοου απ παλαιότερου ποστ.)
Και, ναι, ο αγώνας δικαιώθηκε! Η Ελλάδα βρίσκεται στη δεύτερη θέση παγκοσμίως σε ώρες εργασίας!
Τους πανηγυρισμούς, τους εορτασμούς και τις συνεντεύξεις τύπου δε βλέπω και ανησυχώ…
Χρόνια είχα έναν καημό να πάω μια μέρα στην Τήλο και τελικά τα κατάφερα το καλοκαίρι του 2005.
Για το δήμαρχο του νησιού είχα ακούσει πιο πριν. Μανιάτης στην καταγωγή, σπούδασε γιατρός. Το αγροτικό του τον έστειλε στο νησί αυτό κι εκείνος έμεινε εκεί. Εκλέγεται σταθερά δήμαρχος για πάνω από μια εικοσαετία.
Κατά τα φαινόμενα, είχε κάνει δουλειά. Η καθημερινή συγκοινωνία της Τήλου με τη Ρόδο, γινόταν από ένα ταχύπλοο το οποίο έφευγε κάθε μέρα από το λιμάνι της Ρόδου, ταχύπλοο το οποίο ανήκει σε δημοτική ναυτιλιακή εταιρεία του νησιού.
Όσοι παρακολουθούν μάλιστα τις ειδήσεις, θα θυμούνται ίσως τους κατοίκους του νησιού να έχουν αποκλείσει το λιμάνι του νησιού στα καράβια, όταν το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας, σε μια εμπνευσμένη του απόφαση, αποφάσισε να κόψει την κρατική επιχορήγηση σε αυτό ακριβώς το κανάλι. Τον θυμάμαι επίσης σε ένα δελτίο ειδήσεων, όταν πάλι είχε γίνει φασαρία με τα δρομολόγια των Δωδεκανήσων, και ειδικότερα των πλοίων του Αργούδημου, να διαμαρτύρεται για την κατάσταση και να λέει ειλικρινέστατα: «κοιτάξτε, αν δεν έρθει το καράβι, το νησί αύριο δε θα έχει να φάει».
Η επίσκεψη στο νησί με άφησε με ανάμεικτες εντυπώσεις. Το πράσινο που υπόσχονταν οι ταξιδιωτικοί οδηγοί δεν το βρήκα, ενώ η πρώτη άποψη από το λιμάνι, ήταν αυτή ενός άναρχα, κατά τα ελληνικά ήθη, δομημένου τουριστικού οικισμού ο οποίος, όχι μόνο δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο, αλλά, επιπλέον τα σπίτια του είχαν χτιστεί σε κυκλαδίτικο στυλ! Παρ’ όλα αυτά, υπήρχε οργανωμένος χώρος με πληροφορίες για τα καταλύματα του νησιού καθώς επίσης και μια δημοτική γραμμή λεωφορείου η οποία είχε - για τα μέτρα ενός ακριτικού νησιού - αρκετά τακτικά δρομολόγια. Ο δήμαρχος φαινόταν πως έκανε δουλειά.
Κάποια στιγμή έπιασα την κουβέντα με μια κάτοικο του νησιού, η οποία μου διηγήθηκε μιαν άλλη όψη. Ο δήμαρχος, έλεγε, είναι ο μοναδικός γιατρός στο νησί, κάτι το οποίο το εκμεταλλεύτηκε για να μαζέψει ψήφους. Από το διορισμό του και μετά, φρόντισε να διορίσει το μισό νησί στις δημοτικές επιχειρήσεις. Και πως επίτηδες δεν αφήνει να αναγεννηθεί το Μικρό Χωριό, το χωριό-φάντασμα του νησιού, επειδή θα παρεμπόδιζε την ομαλή λειτουργία της μοναδικής ντισκοτέκ του νησιού, ιδιοκτησίας του αδερφού του.
Αλήθεια; Ψέμματα; Δεν μπορώ να ξέρω. Από τη μια, η Τήλος έδειχνε ένα νησί που με το ζόρι μπορούσε να θρέψει τους κατοίκους του. Ο διορισμός στη δημοτική επιχείρηση είναι μια κάποια λύση, ακόμα και με τα λεφτά των φόρων μας. Από την άλλη, πρόλαβα να αντιληφθώ πως το νησί, όπως κάθε μέρος στην Ελλάδα, έχει τις διαιρέσεις του: Λιβαδιώτες εναντίον Μεγαλοχωριτών από τη μιά, φίλοι κι εχθροί του δημάρχου από την άλλη. Το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος για το δήμαρχο της Τήλου είναι πως δεν κινδυνεύει η καρέκλα του. Κι έτσι, απαλλαγμένος από το «πολιτικό κόστος», έχει την ευχέρεια να παίρνει τολμηρές αποφάσεις.
Και πάλι όμως, αναρωτιέμαι τι μπορεί να είπε στους κατοίκους του νησιού για την πρόσφατη απόφασή του να τελέσει γάμο ομοφυλοφίλων. Λέτε το όραμα των Τηλιακών να είναι να γίνουν μια δεύτερη Μύκονος; Τα κυκλαδίτικα σπίτια στα Λειβάδια, κάτι τέτοιο δείχνουν…
