14
Νόμιμο = ηθικό και συνέπειες
Posted by Κρείτων Κουσουράτος on September 14, 2008Ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό.
…μάθαμε πρόσφατα, από τον υπουργό κύριο Βουλγαράκη. Πολλοί έσπευσαν να αναλήσουν το αληθές ή ψευδές της πρότασης, εμείς όμως (=πληθυντικός μεγαλοπρεπείας), ως καλοπροαίρετοι άνθρωποι, θεωρούμε την πρόταση αυτή αληθή και θα διερευνήσουμε τις συνέπειές της.
Ό,τι είναι νόμιμο λοιπόν, είναι ηθικό. Γεννιέται το ερώτημα, τι είναι νόμιμο; Ανατρέχοντας στο Σύνταγμα της Χώρας, διαπιστώνουμε πως, την Νομοθετική Εξουσία, την έχει η Βουλή. Άρα, νόμιμο είναι ό,τι ψηφίζει η Βουλή ως τέτοιο. Η πρόταση γίνεται:
Ό,τι ψηφίζει η Βουλή, είναι και ηθικό.
Η πρόταση αυτή όμως, γεννά ένα νέο ερώτημα. Τι ψηφίζει η Βουλή; Ανατρέχοντας και πάλι στο Σύνταγμά μας, βρίσκουμε την αρχή της δεδηλωμένης, σύμφωνα με την οποία η Κυβέρνηση πρέπει να έχει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της Βουλής. Στην πράξη, το ξέρουμε πως αυτή η αρχή λειτουργεί κάπως αμφίδρομα και πως η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ταυτίζεται με τις προθέσεις της κυβέρνησης. Άρα, η Βουλή ψηφίζει ό,τι θέλει η κυβέρνηση, συνεπώς η πρόταση γίνεται:
Ό,τι θέλει η κυβέρνηση, είναι και ηθικό.*
Από αυτό το σημείο και μετά, μπλέκουμε σε περιπέτειες. Δηλαδή, έστω πως η Βουλή νομοθετεί γύρω από την Χ δραστηριότητα, η οποία είναι νόμιμη. Άρα, είναι ηθική. Από τη στιγμή που η Βουλή ψηφίζει ένα νομοσχέδιο που την καθιστά παράνομη, η δραστηριότητα αυτή, καθίσταται και ανήθικη. Πλην (κι εδώ είναι το μπλέξιμο), ο νόμος, ως γνωστόν, δεν ισχύει μέχρι να δημοσιευθεί από την εφημερίδα της Κυβερνήσεως. Το οποίο σημαίνει πως το Σύνταγμα, επιτρέπει την ανήθικη δραστηριότητα – άρα η ανήθικη δραστηριότητα, έστω γι’ αυτό το διάστημα, είναι νόμιμη – άρα άτοπο.
Ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχουν τα παράγωγα της πρότασης. Η σχέση του «ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό», είναι σχέση συνεπαγωγής ή ισοδυναμίας; Δηλαδή:
Είναι νόμιμο <=> Είναι ηθικό
ή
Είναι νόμιμο => Είναι ηθικό
Διότι, αν ισχύει το πρώτο, τι γίνεται στην περίπτωση που βγει η αντιπολίτευση και δηλώσει την αντίθεσή της σε αυτό που ψηφίστηκε; Θα υπερασπίζεται μια παράνομη δραστηριότητα, άρα θα γίνεται κι αυτή ανήθικη. Κι αφού θα είναι ανήθικη, θα είναι παράνομη. Άρα, μετά την ψήφιση κάποιου νόμου, η αντιπολίτευση θα πρέπει να το βουλώνει!
Πέρα όμως από τα προβλήματα, τυχόν ισοδυναμία της πρότασης, λύνει μια μεγάλη απορία η οποία έμενε μετέωρη τόσα χρόνια. Όποιος θυμάται τη σειρά «Τμήμα Ηθών» του Μανούσου Μανουσάκη, θυμάται πολύ καλά πως οι αστυνομικοί δεν ασχολούνταν μόνο με υποθέσεις ενός τμήματος Ηθών, αλλά με τα πάντα. Το μυστήριο λύνεται: αφού η δραστηριότητα ήταν παράνομη, ήταν και ανήθικη. Άρα είχαν αρμοδιότητα. Ουφ… με στοίχειωνε χρόνια αυτή η σκέψη! Το μόνο που θέλω να μάθω πια, είναι το τι απέγινε η Βερόνικα Αργέντζη.
* Για να είμαστε ειλικρινείς, αυτή η πρόταση πάει και παρακάτω: δεδομένου πως στο Σύνταγμά μας, ισχύει η αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, αυτό που θέλει η κυβέρνηση, είναι και αυτό που θέλει ο λαός. Αλλά σιγά μη γίνουμε τόσο λαϊκιστές ώστε να το γράψουμε.