Μια πειραγμένη ματιά στα αποτελέσματα των Ευρωεκλογών

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on September 24, 2009

Καιρό έχω να γράψω, αλλά ας μη μας απασχολήσει αυτό.

Ήδη από την επομένη των ευρωεκλογών ήθελα να γράψω τούτο εδώ το άρθρο, δυστυχώς όταν πια μπορούσα, θα ήταν ανεπίκαιρο. Τώρα, με τις εθνικές εκλογές, γίνεται ψιλο-επίκαιρο.

Ουσιαστικά, αποτελεί συνέχεια των άρθρων περί εκλογών και αποχής, αυτή τη φορά φρεσκαρισμένο με τα δεδομένα από την τεράστια αποχή που παρατηρήθηκε στις Ευρωεκλογές.

Αρκετός κόσμος λοιπόν, δεν πήγε να ψηφίσει στις Ευρωεκλογές κι αυτό θεωρήθηκε μεγάλη μαγκιά και τρομερό κλάσιμο στο σύστημα. Θα συμφωνήσω μόνο στο δεύτερο: πραγματικά, αυτοί που επέλεξαν την αποχή, έριξαν μια δυνατή κλανιά στα @@ του συστήματος. Γιατί το λέω αυτό;

Θεωρώ γνωστά τα όσα έχω γράψει στα παλαιά άρθρα. Ας κάνουμε τώρα την εξής υπόθεση εργασίας. Έστω πως, όσοι «συνειδητά» (μη χε) απείχαν, αντί αυτής της τακτικής, επιλέγανε κάτι άλλο: μπαίνανε στο παραβάν, πετούσανε τα ψηφοδέλτια των κοινοβουλευτικών κομμάτων και ρίχνανε ένα ψηφοδέλτιο στην τύχη. Πώς θα φαίνονταν τότε τα αποτελέσματα;

Κατ’ αρχήν, ας εκτιμήσουμε το μέγεθος της «συνειδητής» (μη χε) αποχής. Δεδομένου πως σε μια εκλογική αναμέτρηση, είναι σύνηθες να εμφανίζεται μια αποχή της τάξεως του 18%, άρα, μπορούμε να πούμε πως αυτό ήταν γύρω στο 30% επί των εγγεγραμμένων. Σχεδόν 3,000,000 ψήφοι (ολογράφως, τρία εκατομμύρια).

Δεύτερον, εφ’ οσον η επιλογή γινόταν στην τύχη, άρα αυτά τα τρία εκατομμύρια, θα μοιράζονταν εξ’ ίσου στα μη κοινοβουλευτικά κόμματα.

Βάζουμε τα δεδομένα σε ένα φύλλο εργασίας λοιπόν. Βγάζουμε από τη μοιρασιά των τριών εκατομμυρίων τα κοινοβουλευτικά κόμματα. Ας βγάλουμε και τους Οικολόγους Πράσινους, αποδεχόμενοι (και καλά) πως είναι κόμμα του συστήματος μπλα μπλα. Βγάζουμε και τα εθνικιστικά σκουπίδια της Χρυσής Αυγής, Ελληνικής Ενότητας και Ουράνιου Τόξου (είπαμε, ψηφοδέλτιο στην τύχη, όχι σκατά). Μένουν 18 κόμματα τα οποία θα έπαιρναν από 166,000 ψήφους περίπου. Πως φαίνονται λοιπόν τώρα τα αποτελέσματα;

Δείτε:

Κόμμα	Ψήφοι	Ποσοστό
ΠΑΣΟΚ	1.878.982	23,17%
Νέα Δημοκρατία	1.655.722	20,42%
Κ.Κ.Ε.	428.282	5,28%
ΛΑ.Ο.Σ	366.637	4,52%
ΣΥ.ΡΙΖ.Α	240.930	2,97%
Πανελλήνιο Μακεδονικό Μέτωπο	230.861	2,85%
Κόμμα Ελλήνων Κυνηγών (Φύση – Κυνήγι – Ψάρεμα – Παράδοση)	230.481	2,84%
Δράση	204.584	2,52%
Οικολόγοι Ελλάδας	198.930	2,45%
Δημ. Βεργής ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ	196.880	2,43%
Αντικαπιταλιστική Αριστερή Συνεργασία (ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.)	187.636	2,31%
Ενωση Κεντρώων	185.342	2,29%
ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ	178.987	2,21%
ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΟ-ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΟ ΚΚΕ	178.831	2,21%
Λ.ε.υ.κ.ό	176.246	2,17%
Κοινωνία	173.648	2,14%
Ελληνικό Κίνημα Αμεσης Δημοκρατίας	173.599	2,14%
Κόμμα Φιλελευθέρων	172.169	2,12%
Κόμμα Νέων	171.905	2,12%
Εργατικό Επαναστικό Κόμμα (ΕΕΚ Τροτσκιστές)	171.736	2,12%
Α.Σ.Κ.Ε.	171.307	2,11%
φιλελεύθερη συμμαχία	170.033	2,10%
Ο.Α.Κ.Κ.Ε. Οργάνωση για την Ανασυγκρότηση του ΚΚΕ	168.493	2,08%
Πατριωτικό Ανθρωπιστικό Κίνημα (ΠΑ.ΝΑ.Κ)	166.448	2,05%
Λαικός Σύνδεσμος – Χρυσή Αυγή	23.564	0,29%
Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία – Ουράνιο Τόξο	4.530	0,06%
Ελληνική Ενότητα	3.104	0,04%

Δείτε το ποσοστό των δύο «μεγάλων» κομμάτων: και τα δύο μαζί δεν πιάνουν ούτε το 45%! Λιγότερους από τους μισούς ψηφοφόρους δηλαδή!

Το τι θα συνέβαινε αν καταγραφόταν ένα τέτοιο αποτέλεσμα σε επίσημες εκλογές, το αφήνω να το φανταστείτε.

Λοιπόν, εξυπνοπούλια μου; Χαίρεστε που δώσατε ένα μάθημα στο σύστημα απέχοντας;

Εκλογές και αποχή Γ’ – Και λοιπόν;

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on August 24, 2007

Τα δύο άρθρα περί αποχής και εκλογών έχουν διάφορα κενά – ακόμα και αντιφάσεις – κι επομένως ήταν πολύ δίκαιο το σχόλιο του dimane στο προηγούμενο ποστ. Κι ας επισημάνω κι εγώ ο ίδιος τη μεγάλη μου αντίφαση: τη στιγμή που αντιπαθώ τα δύο κόμματα που είναι πιθανότερο να πιάσουν το 3%, προτείνω ψήφο στα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα διευκολύνοντας ουσιαστικά τα δύο μεγάλα κόμματα να καταλάβουν περισσότερες έδρες στη Βουλή!

Ας το πιάσουμε το θέμα με την ησυχία μας.

Δεδομένο πρώτο: η κύρια συμμετοχή του πολίτη στο πολίτευμα, θεωρείται πως είναι η συμπλήρωση ενός χαρτιού μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια τρία τέρμινα. Φυσικά ενεργός πολίτης σημαίνει πολύ περισσότερα αλλά αυτό ας το αφήσουμε για κάποια άλλη φορά.

Δεδομένο δεύτερο: ο δικομματισμός δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο, αλλά παγκόσμιο, ίσως το πιο διαδεδομένο πολιτικό σύστημα.

Συγκεκριμένα, υπάρχουν λίγες χώρες με ένα κόμμα εξουσίας, μερικές παραπάνω με «ενάμιση» κόμμα εξουσίας (όπου «συνήθως» το ένα από τα δύο είναι κυβέρνηση με το δεύτερο σπανίως να παίρνει τα ηνία της χώρας), δικομματικό σύστημα, σύστημα δυόμιση κομμάτων (δυο που εναλλάσονται με ένα τρίτο κόμμα ρυθμιστή) και τέλος πολυκομματικό σύστημα όπου 5 κόμματα σχηματίζουν κυβερνήσεις συνεργασίας.

Με τα παραπάνω δεδομένα, κάθε τρία τέρμινα που πρέπει να συμπληρώσουμε τα χαρτιά μας, παραπονιόμαστε για την έλλειψη επιλογής. Και τι θα μπορούσε να αλλάξει με δεδομένο το δικομματισμό; Τα όρια στενεύουν πολύ περισσότερο, δεδομένου πως ούτε το ΚΚΕ ούτε ο Συνασπισμός έχουν τη διάθεση να γίνουν κόμματα-ρυθμιστές – για δικούς τους λόγους.

Η απάντησή μου: ας φροντίσουμε να διευρύνουμε τις εκλογικές μας επιλογές, έστω για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση. Κάτι που, ουσιαστικά, δεν έχει γίνει ποτέ, αν αναλογιστούμε το γεγονός πως η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση τα τελευταία χρόνια μονοπωλείται από τα τρία μεγάλα κόμματα και τις διασπάσεις τους (το ΣΥΝ από το ΚΚΕ εσ. κι αυτό από το ΚΚΕ, η ΔΗ.ΑΝΑ., η ΠΟΛ.ΑΝ. και ο ΛΑ.Ο.Σ. από την Ν.Δ., το ΔΗ.Κ.ΚΙ. και η Δημ. Αναγ. από το ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ.ο.κ.). Τελευταία φορά που έσπασε αυτό το μονοπώλιο εκπροσώπησης ήταν το… διαβόητο ‘89 από τους Οικολόγους – τους μειονοτικούς της Θράκης δεν τους μετράω γιατί κι αυτοί από τα μεγάλα κόμματα προέρχονταν.
Ως εκλογικό σώμα λοιπόν, δεν έχουμε φροντίσει ποτέ να διευρύνουμε τις επιλογές μας. Ακόμα κι όταν ψηφίζουμε κάτι άλλο, τους ίδιους ψηφίζουμε, σε άλλο κόμμα! Γιατί να διστάζουμε τόσο πολύ να δώσουμε την ψήφο μας σε καινούργια πρόσωπα καινούργιους σχηματισμούς που θα φρεσκάρουν την πολιτική μας ζωή; Γιατί οι εκλογικές μας προτιμήσεις, αν δε στρέφονται στα μεγάλα κόμματα, στρέφονται στους κλώνους τους;

Ας πούμε λοιπόν πως, εντάξει, δημιουργείται ένα ρεύμα προς τα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα και κανένα από αυτά δεν πιάνει το 3% για να μπει στη Βουλή. Ωστόσο, θα έχουμε διευρύνει τις επιλογές μας για την επόμενη εκλογική αναμέτρηση, αν προκύψουν 2-3 νέα κόμματα που θα πιάσουν ή θα πλησιάσουν το 1%. Μέχρι τότε, θα έχουμε αναγκαστεί να ασχοληθούμε με αυτά τα νέα κόμματα. Και θα γίνει πιο εύκολο γι’ αυτά να πιάσουν το όριο του 3%.

Μπορεί κάποιο από αυτά τα κόμματα να αρθρώσει επίκαιρο πολιτικό λόγο. Σε αυτήν την περίπτωση θα καταγραφεί μια κοινωνική τάση. Ακόμα και τα περίφημα «μονοθεματικά κόμματα» όπως οι οικολόγοι χωράνε σε ένα τέτοιο μοντέλο. Μπορεί να μην καταφέρει να αρθρώσει κάποιον ουσιαστικό λόγο, ας έρθει κάποιο άλλο να πάρει τη σειρά του.

Με δυο λόγια, όσοι γκρινιάζετε πως δεν εκφράζεστε από τα υπάρχοντα κόμματα, δώστε την ευκαιρία σε κάποιο καινούργιο, και κόφτε τη γκρίνια!

Εκλογές και αποχή – Β’

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on August 21, 2007

Σήμερα θα ασχοληθούμε με την επιρροή της αποχής στο μοίρασμα των εδρών.Σύμφωνα με τον εκλογικό νόμο, οι 260 από τις 300 έδρες της Βουλής μοιράζονται αναλογικά στα κόμματα, και οι υπόλοιπες 40 αποδίδονται στο πρώτο κόμμα. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Σημαίνει ότι, στην κατανομή των εδρών, μετράνε μόνο οι ψήφοι των κομμάτων που μπαίνουν στη Βουλή. Κατά συνέπεια, όσο περισσότερα κόμματα μπουν στη Βουλή, τόσο πιο δύσκολο είναι για το πρώτο κόμμα να αποκτήσει αυτοδυναμία, ενώ όσο λιγότερα μπουν, τόσο πιο εύκολο.Ας πάρουμε τα σενάρια. Πρώτα, τα αποτελέσματα εκλογών του 2004.

ΝέαΔημοκρατία	164
ΠΑΣΟΚ	111
ΚΚΕ	16
Συνασπισμός	9

Λοιπόν, με μεγαλύτερη αποχή, η κατανομή των εδρών είναι ακριβώς η ίδια. Όσοι και να απέχουν, τις ίδιες έδρες θα πάρουν τα κόμματα. Αλλά και με μικρότερη αποχή, τα αποτελέσματα είναι τα ίδια.Τι συμβαίνει; Λόγω του ορίου του 3%, οι μόνες ψήφοι που μετρούν στην κατανομή των εδρών, είναι αυτές των κομμάτων που έχουν ξεπεράσει το όριο. Άρα, το μόνο που μετρά ουσιαστικά, είναι ο συσχετισμός δυνάμεων μεταξύ αυτών των κομμάτων. Φαίνεται σαν να ακυρώνει το προηγούμενο ποστ. Ας ρίξουμε όμως μια πιο προσεκτική ματιά.Για να δείξουμε πιο δραματικά το πώς λειτουργεί το μέτρο του 3%, θα λάβουμε υπόψη: α) τον αριθμό των ψήφων που θα είχαν λάβει τα κόμματα με 10% παραπάνω αποχή (όπως στο προηγούμενο ποστ) και β) πως μόνο τα δύο μεγάλα κόμματα κατάφεραν να ξεπεράσουν το 3%.

	Ψήφοι	Επίσημο%	Πραγματικό%	Έδρες
ΝέαΔημοκρατία	3023152	47,13	30,54	177
ΠΑΣΟΚ	2702278	42,12	27,3	123

Να λοιπόν που, όσο μεγάλη και να είναι η αποχή, με δύο μόνο κόμματα στη βουλή, το πρώτο σχηματίζει όχι απλώς πλειοψηφία, σχεδόν ενισχυμένη πλειοψηφία που του επιτρέπει να εκλεξει μόνο του Πρόεδρο Δημοκρατίας και να αναθεωρήσει το Σύνταγμα μονομερώς. Κι αυτά, χωρίς να το έχει προτιμήσει ούτε καν το 1/3 των ψηφοφόρων. Και, ξέρετε, η κατανομή θα παρέμενε η ίδια ακόμα κι αν αυτό το 30,54% ήταν 20%, από τη στιγμή που μόνο τα δυο μεγάλα κόμματα περνούσαν το 3% (χωρίς την αποχή πάντα),Ας πάρουμε όμως το διεστραμμένο σενάριο του προηγούμενου ποστ: αποχή που μοιράζεται στα μικρά κόμματα. Εκεί τα πράγματα αρχίζουν να αλλάζουν.

ΝέαΔημοκρατία	161
ΠΑΣΟΚ	108
ΚΚΕ	20
Συνασπισμός	11

Με την απλή προτίμηση των ψηφοφόρων στα μικρά κόμματα, τα μεγάλα έχασαν 7 έδρες κι η αυτοδυναμία της κυβέρνησης αρχίζει να γίνεται πιο ισχνή.Θα κλείσω το σημερινό ποστ με ένα ακόμα πιο διεστραμμένο σενάριο: εξακομματική βουλή. Στο σενάριο αυτό, τα κοινοβουλευτικά κόμματα του 2004 έχουν τον ίδιο ακριβώς αριθμό ψήφων, ενώ τα επόμενα κόμματα τραβάνε ψήφους από τη δεξαμενή της αποχής. Τα αποτελέσματα διαφέρουν δραματικά:

ΝέαΔημοκρατία	3359058	44,41	116,55	157
ΠΑΣΟΚ	3002531	39,69	104,18	104
ΚΚΕ	436573	5,77	15,15	15
Συνασπισμός	241539	3,19	8,38	8
ΛΑ.Ο.Σ.	227000	3	7,88	8
ΔΗ.Κ.ΚΙ	227000	3	7,88	8

Το παραπάνω δραματικό ψαλίδισμα των εδρών των μεγάλων κομμάτων προϋποθέτει μετακίνηση μόλις του 2% των ψηφοφόρων, ή αλλιώς λιγότερων από 160,000 ψήφων.Τελικό συμπέρασμα, ο καλύτερος τρόπος για να ψαλιδίσετε τη δύναμη των δύο μεγάλων κομμάτων, είναι να υποστηρίξετε κάποιο εξωκοινωβουλευτικό κόμμα.Σημαντική διευκρίνιση: Δυστυχώς, τυχαίνει στις φετεινές εκλογές τα δυο κόμματα που βρίσκονται στο όριο της εισόδου στο Κοινοβούλιο να είναι το ΛΑ.Ο.Σ. και η Δημοκρατική Αναγέννηση, τα οποία είναι, για μένα, τα πιο αντιπαθητικά κόμματα. Το παραπάνω ποστ όμως κάθε άλλο παρά κάλεσμα ενίσχυσης των παραπάνω αναγραφομένων κομμάτων είναι. Στις εκλογές λαμβάνουν μέρος και άλλα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα. Εγώ απλώς έκανα μια παρουσίαση μερικών απλών αριθμητικών υπολογισμών.

Περί εκλογών και αποχής

Posted by Κρείτων Κουσουράτος on August 19, 2007

Προλεγόμενα: εδώ και καιρό σκέφτομαι να συμπληρώσω το μπλογκ αυτό και με μερικά «σοβαρά» άρθρα – παρ’ όλο που το χιούμορ είναι σοβαρή υπόθεση. Εξ ου και η ετικέτα «σοβαρά;» με ερωτηματικό στο τέλος. Για το προσεχές διάστημα το παρόν μπλογκ θα ασχοληθεί και με τις επερχόμενες εκλογές.

Παρατηρώ λοιπόν τις τελευταίες ημέρες τις αντιδράσεις της ελληνικής μπλογκόσφαιρας στην προκήρυξη των εκλογών. Με μια πλημμελή παρατήρηση, έχω διακρίνει κάποια ρεύματα εκ των οποίων:

α) κάποια ρεύματα συστρατεύονται με κάποιο κόμμα εξουσίας (τα δύο γνωστά)

β) κι ένα μεγάλο ρεύμα που υποστηρίζει την αποχή

Σε ό,τι αφορά την πρώτη περίπτωση, είναι χάσιμο χρόνου να ασχοληθεί κανείς, προφανείς οι λόγοι. Αλλά θα ήθελα να ασχοληθώ με την πρόταση της αποχής. Μου φαίνεται (για τους λόγους που θα εκθέσω) η πιο βλακώδης πρόταση διαμαρτυρίας. Μόνο ένα ποστ έχω δει να λαμβάνει αντίθετη θέση, το οποίο προτείνει ψήφο στα εξωκοινοβουλευτικά κόμματα, θέση με την οποία συμφωνώ κι εγώ.

Αλλά, στο θέμα μας: το ερώτημα είναι απλό: ποιος ωφελείται από την εκλογική αποχή;

Ας πάρουμε τα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων, όπως ανακοινώθηκαν στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές (2004):

Νέα Δημοκρατία	3359058	45,36
ΠΑΣΟΚ	3002531	40,55
ΚΚΕ	436573	5,9
Συνασπισμός	241539	3,26
ΛΑ.Ο.Σ.	162103	2,19
ΔΗ.Κ.ΚΙ	132750	1,79
Ένωση Κεντρώων	19531	0,26
ΜΕ.Ρ.Α.	11261	0,15
ΚΚΕ (μ-λ)	10754	0,15

Στον παραπάνω πίνακα βλέπουμε το γνωστό μύθο πως το 85% των ψηφοφόρων εμπιστεύεται τα μεγάλα κόμματα. Είναι όμως ακριβώς έτσι;

Όχι. Τα ποσοστά των μεγάλων κομμάτων υπολογίζονται πάντα αφού αφαιρεθούν προηγουμένως τα ποσοστά λευκών, άκυρων και αποχής. Πώς θα έμοιαζαν τα ποσοστά αν λαμβάναμε υπόψη και τις χαμένες ψήφους; Κάπως έτσι:

Νέα Δημοκρατία	3359058	33,94
ΠΑΣΟΚ	3002531	30,34
ΚΚΕ	436573	4,41
Συνασπισμός	241539	2,44
ΛΑ.Ο.Σ.	162103	1,64
ΔΗ.Κ.ΚΙ	132750	1,34
Ένωση Κεντρώων	19531	0,2
ΜΕ.Ρ.Α.	11261	0,11
ΚΚΕ (μ-λ)	10754	0,11
ΑΠΟΧΗ	2326025	23,5
ΑΚΥΡΑ/ΛΕΥΚΑ	166667	1,68

Ήδη λοιπόν, με μια πρώτη ματιά, ο μύθος του 85% καταρρίπτεται, αφού τα δύο μεγάλα κόμματα μαζί δε συγκεντρώνουν ούτε καν το 65% από το σύνολο του εκλογικού σώματος. Αντίθετα, τα ποσοστά των «μικρών κομμάτων» δε δείχνουν τόσο δραματικά μικρότερα. Έχουμε λοιπόν την πρώτη παρατήρηση: το μεγάλο ποσοστό εκλογικής αποχής βοηθά τα μεγάλα κόμματα να φαίνονται τεράστια.

Ας παίξουμε λοιπόν δυο μικρά σεναριάκια με βάση το ποσοστό της αποχής. Ας υποθέσουμε πως η «αποχή διαμαρτυρίας» είναι λιγότερη από τη μισή αποχή και πως το μεγαλύτερο μέρος της αποχής αποδίδεται σε υπερήλικες που αδιαφορούν, άτομα που κωλύονται να ψηφίσουν για διάφορους λόγους κ.ο.κ. Ας θεωρήσουμε λοιπόν ένα 10% ψήφου διαμαρτυρίας κι ας «παίξουμε» με αυτό το ποσοστό.

Θα εξετάσουμε τα αποτελέσματα των εκλογών του 2004 στην περίπτωση που είχαμε α) 10% μικρότερη αποχή β) 10% περισσότερη αποχή. Και τα δύο ενδεχόμενα, αφορούν τη μετακίνηση περίπου 900.000 ψήφων – το οποίο και πάλι είναι μικρότερο από το ποσοστό των αναποφάσιστων , το οποίο υπολογίζεται γύρω στο 15%. Ας υποθέσουμε επίσης πως τα ποσοστά της αποχής προσθαφαιρούνται από τα κόμματα αναλογικά, δηλ. ανάλογα με τα ποσοστά του κάθε κόμματος. Σε κάθε σενάριο, θα παρουσιάσουμε τα αποτελέσματα των εκλογών μετά την αφαίρεση των χαμένων ψήφων, όπως δηλ. θα παρουσιάζονταν και επίσημα.

Στην περίπτωση της μικρότερης αποχής, θα είχαμε τα εξής αποτελέσματα:

Νέα Δημοκρατία	3694964	44,02
ΠΑΣΟΚ	3302784	39,34
ΚΚΕ	480230	5,72
Συνασπισμός	265693	3,17
ΛΑ.Ο.Σ.	178313	2,12
ΔΗ.Κ.ΚΙ	146025	1,74
Ένωση Κεντρώων	21484	0,26
ΜΕ.Ρ.Α.	12387	0,15
ΚΚΕ (μ-λ)	11829	0,14

Ενώ στην περίπτωση της μεγαλύτερης αποχής, τα αποτελέσματα θα φαίνονταν κάπως έτσι:

Νέα Δημοκρατία	3023152	47,13
ΠΑΣΟΚ	2702278	42,12
ΚΚΕ	392916	6,12
Συνασπισμός	217385	3,39
ΛΑ.Ο.Σ.	145893	2,27
ΔΗ.Κ.ΚΙ	119475	1,86
Ένωση Κεντρώων	17578	0,27
ΜΕ.Ρ.Α.	10135	0,16
ΚΚΕ (μ-λ)	9679	0,15

Βλέπουμε λοιπόν πως, με μεγαλύτερη αποχή, ενώ τα δύο μεγάλα κόμματα έχουν πάρει λιγότερους ψήφους, αγγίζουν το θεαματικό 90%. Αντίθετα, με μικρότερη αποχή και περισσότερους ψήφους, χάνουν το μυθικό 85% του εκλογικού σώματος.

Να παίξουμε κι άλλο λίγο; Ας πάρουμε ένα πιο διεστραμμένο σενάριο: αυτό το 10% πηγαίνει αναλογικά στα μικρά κόμματα (όχι δηλαδή στα δύο μεγάλα). Τα αποτελέσματα μοιάζουν κάπως έτσι:

Νέα Δημοκρατία	3359058	40,01
ΠΑΣΟΚ	3002531	35,77
ΚΚΕ	558773	6,66
Συνασπισμός	309148	3,68
ΛΑ.Ο.Σ.	207477	2,47
ΔΗ.Κ.ΚΙ	169908	2,02
Ένωση Κεντρώων	24998	0,3
ΜΕ.Ρ.Α.	14413	0,17
ΚΚΕ (μ-λ)	13764	0,16

Προσέξτε πως, σε αυτό το ενδεχόμενο, τα δύο μεγάλα κόμματα μετά βίας πιάνουν ένα 75% του εκλογικού σώματος. Αν παρατηρήσετε δε ακόμα καλύτερα, θα προσέξετε πως στη Βουλή εκπροσωπείται ένα πενιχρό 86% των ψηφοφόρων λόγω του ορίου του 3% – καταδεικνύοντας την αντιδημοκρατικότητά του.

Προσοχή: Στην παραπάνω μελέτη, δεν έχω μετρήσει την επίδραση που θα έχουν οι παραπάνω μετακινήσεις στην κατανομή των εδρών. Και, φυσικά, υπάρχουν κι άλλα θέματα αναφορικά με τη μετακίνηση των ψήφων αυτών. Αλλά θα επανέλθουμε.

Εν τω μεταξύ, σκεφτείτε το ξανά: θα απέχετε από τις επόμενες εκλογές;